Yed-i Beyza

Gecenin koynunda Bir ışık düştü gözlere Ne ateş bu Ne başka bir şey

Bir ses Okşadı karanlığı Herşey sustu Gece dinledi Bu yollar Ayak sesi Kabul etmez

Nedir o elinden düşmeyen Gözün gibi baktığın Atmaya kıyamadığın Tahta dayanağın Dedi dayanırım Yorgunluğumu yükler Her işimi onunla görürüm

Nedir o elinden düşmeyen Gözün gibi baktığın Atmaya kıyamadığın Tahta dayanağın Dedi dayanırım Yorgunluğumu yükler Her işimi onunla görürüm

Atıldı elindeki Kırıldı an Kırıldı zaman Önce gölge yürüdü Sonra kendi Korkma korkun korur seni Donarak ısınırsın Bir çağrı tutarsa kalbini Yanarak ferahlarsın

Nedir o elinden düşmeyen Gözün gibi baktığın Atmaya kıyamadığın Tahta dayanağın Dedi dayanırım Yorgunluğumu yükler Her işimi onunla görürüm

Koydu yedini Kanadının altına Karanlığın koynundan Yıldız gibi çıktı Yed-i beyza (yed-i beyza)

Nedir o elinden düşmeyen Gözün gibi baktığın Atmaya kıyamadığın Tahta dayanağın Dedi dayanırım Yorgunluğumu yükler Her işimi onunla görürüm

Ah ne saklar karanlıklar Ne oldu da Yutkunur korkudan Göğsüme bir el uzanıyor Bir gölgenin altında Bir yed-i beyzâ yatıyor

■ Nakarat