Ervâh-ı Ezelde

Ervah-ı ezelde levh-i kalemde Bu benim bahtımı kara yazmışlar Bilirim güldürmez devr-i âlemde Bir günümü yüz bin zara yazmışlar

Gönül gülşeninde har oldu deyû Hasretlik ismimde var oldu deyû Sevdiğim, sevdiğin pîr oldu deyû Erbab-ı garezler yâre yazmışlar

Dünyayı sevenler velî değildir Canı terk edenler deli değildir İnsanoğlu gamdan hâli değildir Her birini bir efkâra yazmışlar

Nedir bu sevdanın nihayetinde Yâdlar gezer yârin vilayetinde Herkes diyârında muhabbetinde Bilmem bizi ne civara yazmışlar

Arif bilir aşk ehlinin hâlini Kaldırır gönlünden kıyl-ü kâlini Herkes dosta yazmış arz-ı hâlini Benimkini rûz-i gâra yazmışlar

Olaydım dünyada ikbâli yaver El etsem sevgilim acep kim ne der Bilmem tecelli mi, yoksa ki kader Beni bir vefasız yâre yazmışlar

Yazanlar Leyla vü Mecnûn kitabın Sümmâni'yi bir kenara yazmışlar

■ Nakarat